نشریه فارنپالیسی در تحلیلی درباره عملکرد دونالد ترامپ در ماههای نخست دور دوم ریاستجمهوریاش، جنگ با ایران، فشار بر منابع نظامی و اقتصادی آمریکا و فاصله گرفتن برخی متحدان واشنگتن را از عوامل تضعیف قدرت رئیسجمهور آمریکا دانست.
نشریه «فارنپالیسی» در تحلیلی به قلم «راوی آگراوال»، سردبیر این نشریه، روند تغییر جایگاه دونالد ترامپ در عرصه داخلی و بینالمللی را بررسی کرده است.
بر اساس این تحلیل، ترامپ در آغاز سال ۲۰۲۶ در اوج نفوذ خود قرار داشت؛ دولتی متشکل از افراد وفادار به خود تشکیل داده بود، با استفاده گسترده از فرمانهای اجرایی بر فضای سیاسی داخلی تسلط داشت و با تکیه بر توان نظامی و اقتصادی آمریکا تلاش میکرد چهرهای قدرتمند و غیرقابل پیشبینی از خود ارائه دهد.
با این حال، آگراوال معتقد است استفاده گسترده و مداوم از ابزارهای قدرت آمریکا، بهتدریج موجب فرسایش همین قدرت شده و ترامپ اکنون با کاهش توانایی خود برای اعمال فشار بر رقبا و متحدان مواجه است.
جنگ با ایران؛ عامل اصلی فرسایش قدرت آمریکا
فارنپالیسی جنگ با ایران را یکی از مهمترین عوامل تضعیف موقعیت ترامپ میداند. به نوشته این نشریه، بیش از شش ماه درگیری، منابع نظامی آمریکا را تحت فشار قرار داده، هزینههای اقتصادی واشنگتن را افزایش داده و توانایی این کشور برای استفاده از قدرت نظامی در سایر نقاط جهان را محدود کرده است.
یکی از نشانههای این فشار، کاهش ذخایر موشکهای پاتریوت آمریکا عنوان شده است. بر اساس ارزیابی مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی، آمریکا در ابتدای سال حدود ۲۳۰۰ موشک پاتریوت در اختیار داشت، اما این تعداد تا ماه آگوست به حدود ۸۰۰ فروند کاهش یافته است.
طبق این گزارش، هزینه تولید هر موشک پاتریوت حدود ۴ میلیون دلار است و ساخت آن دستکم دو سال زمان میبرد. آمریکا نیز در شرایط فعلی سالانه حدود ۶۰۰ فروند از این موشکها تولید میکند.
فارنپالیسی معتقد است کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا صرفاً یک مشکل لجستیکی نیست و میتواند برای رقبای واشنگتن این پیام را داشته باشد که توان نظامی آمریکا نیز با محدودیتهایی مواجه است.
حملات ایران و افزایش فشار بر واشنگتن
این نشریه همچنین به حملات ایران علیه پایگاههای آمریکا در منطقه اشاره کرده و نوشته است تهران با وجود برتری نظامی آمریکا، نشان داده که میتواند با استفاده از موشکها و پهپادها هزینههایی را به واشنگتن و متحدانش تحمیل کند.
به نوشته آگراوال، جنگ با ایران در شرایطی ادامه پیدا کرده که آمریکا هنوز راهبرد روشنی برای خروج از این درگیری ندارد؛ مسئلهای که به اعتقاد نویسنده، واشنگتن را در موقعیتی تدافعی قرار داده است.
از سوی دیگر، پیامدهای اقتصادی جنگ نیز به تضعیف موقعیت ترامپ کمک کرده است. افزایش قیمت سوخت و تورم، هزینه بیشتری بر مصرفکنندگان و شرکتهای آمریکایی تحمیل کرده و در کنار سایر عوامل، میزان محبوبیت رئیسجمهور آمریکا را کاهش داده است.
احتمال کاهش قدرت سیاسی ترامپ
فارنپالیسی همچنین به نظرسنجیهای اخیر درباره عملکرد ترامپ اشاره کرده و نوشته است نارضایتی از عملکرد رئیسجمهور افزایش یافته است.
حتی برخی چهرههای نزدیک به جریان «ماگا» نیز از تصمیم ترامپ برای ورود به جنگ با ایران انتقاد کردهاند.
این نشریه احتمال شکست جمهوریخواهان در انتخابات میاندورهای نوامبر را نیز یکی از عواملی میداند که میتواند قدرت سیاسی ترامپ را محدودتر کند و توانایی او برای اعمال نفوذ و تحمیل وفاداری در میان اعضای حزب جمهوریخواه را کاهش دهد.
متحدان آمریکا در حال تغییر محاسبات خود
از نگاه فارنپالیسی، کاهش قدرت ترامپ تنها به داخل آمریکا محدود نمیشود و متحدان واشنگتن نیز در حال بازنگری در محاسبات امنیتی و سیاسی خود هستند.
این نشریه به توافق دفاعی اخیر میان پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه اشاره کرده و آن را نشانهای از تلاش برخی کشورها برای ایجاد سازوکارهای امنیتی مستقل از آمریکا دانسته است.
در اروپا نیز کشورهای عضو ناتو به سمت افزایش قابل توجه هزینههای دفاعی حرکت کردهاند. فارنپالیسی معتقد است فشار ترامپ بر متحدان اروپایی برای افزایش سهم خود در هزینههای دفاعی، برخلاف هدف اولیه واشنگتن، میتواند روند حرکت اروپا به سمت استقلال امنیتی از آمریکا را تسریع کند.
این نشریه همچنین به تلاش اتحادیه اروپا برای کاهش وابستگی به صنایع دفاعی آمریکا و افزایش سرمایهگذاری در تولید تسلیحات اروپایی اشاره کرده است.
به نوشته فارنپالیسی، رفتار ترامپ با متحدان سنتی آمریکا، از کانادا و اروپا گرفته تا هند، به تضعیف یکی از مهمترین مزیتهای ژئوپلیتیکی واشنگتن یعنی شبکه گسترده متحدان این کشور منجر شده است.
تقابل تجاری با چین و عقبنشینی ترامپ
فارنپالیسی رویارویی تجاری ترامپ با چین را نمونه دیگری از محدودیت قدرت آمریکا دانسته است.
پس از اعمال تعرفههای گسترده از سوی واشنگتن، چین صادرات عناصر کمیاب و آهنرباهای دائمی را محدود کرد؛ موادی که در صنایع پیشرفته و تولید تجهیزات مختلف کاربرد حیاتی دارند.
به نوشته این نشریه، اقدام چین فشار قابل توجهی بر بازارهای جهانی وارد کرد و در نهایت دولت ترامپ را به عقبنشینی از شدیدترین بخشهای تعرفهای علیه پکن واداشت.
فارنپالیسی این روند را نشانهای از محدودیت قدرت اقتصادی آمریکا در برابر ابزارهای متقابل چین ارزیابی کرده است. اصطلاح «TACO» نیز در همین زمینه برای اشاره به الگوی تهدید تعرفهای ترامپ و عقبنشینی بعدی او شکل گرفته است.
ترامپ همچنان قدرتمند است، اما مانند گذشته نیست
فارنپالیسی در عین حال تأکید میکند که ترامپ همچنان رئیسجمهور آمریکا و صاحب یکی از قدرتمندترین ابزارهای اقتصادی و نظامی جهان است.
با این حال، نویسنده معتقد است استفاده بیش از حد از این ابزارها میتواند به تدریج از قدرت و اثرگذاری آنها بکاهد. در این تحلیل آمده است که سالها تحریم نتوانسته مواضع ایران و کره شمالی را تغییر دهد و گسترش استفاده از تحریمها نیز کشورهای بیشتری را به سمت تجارت خارج از نظام مبتنی بر دلار سوق داده است.
در حوزه نظامی نیز فارنپالیسی معتقد است جنگ با ایران اعتبار آمریکا در نمایش قدرت در مناطق دور از مرزهای این کشور را کاهش داده است.
آگراوال پیشبینی میکند ترامپ در ادامه دوره ریاستجمهوری خود تمرکز بیشتری بر آمریکای لاتین، مهاجرت و افزایش تعرفهها داشته باشد، اما بعید میداند این اقدامات بتوانند همان میزان از اثرگذاری و اختلال جهانی ۱۲ ماه نخست دور دوم ریاستجمهوری او را ایجاد کنند.
در نهایت، فارنپالیسی نتیجه میگیرد که ترامپ با استفاده بیش از حد از قدرت آمریکا، بخشی از همان قدرتی را که برای اعمال فشار بر سایر کشورها در اختیار داشت، فرسوده کرده است.
به نوشته این نشریه، جهان حتی پیش از بازگشت ترامپ به کاخ سفید در مسیر حرکت به سوی نظمی کمتر متکی به آمریکا قرار داشت، اما سیاستهای دولت ترامپ این روند را سرعت بخشیده است.
از نگاه نویسنده، ترامپ همچنان میتواند در صحنه جهانی اخلال ایجاد کند، اما دیگر مانند گذشته قادر نیست رهبران و کشورهای جهان را وادار کند دائماً در انتظار تصمیم بعدی او باشند. از این رو، پرسش اصلی درباره ترامپ بهتدریج از اینکه «آیا او این کار را خواهد کرد یا نه؟» به این پرسش تغییر میکند که «آیا ترامپ هنوز اهمیت سابق را دارد؟»
