عباس جهانگیریان، نویسنده و مدرس دانشگاه، با اشاره به حمله به مدرسهای در میناب و جانباختن کودکان و معلمان، بر ضرورت دفاع هنرمندان و نویسندگان از صلح و حقوق کودکان تأکید کرد و گفت تصاویر این حادثه را هر روز مرور میکند تا حساسیتش نسبت به پیامدهای جنگ کاهش نیابد.
عباس جهانگیریان، نویسنده بیش از ۴۰ اثر برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان و رئیس پیشین انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، درباره پیامدهای حمله به مدرسه میناب و دیگر حملات در جریان جنگ اظهار نظر کرده است.
او با اشاره به جانباختن کودکان، نوجوانان، معلمان و دیگر غیرنظامیان در میناب و سیریک، این حوادث را مصداق رنجی دانست که آثار آن برای بازماندگان و جامعه باقی خواهد ماند.
انتقاد از کتمان واقعیتهای جنگ
جهانگیریان با تأکید بر اینکه اختلاف سیاسی با حکومتها نباید به انکار یا تحریف وقایع جنگ منجر شود، گفت نویسندگان و هنرمندان باید در برابر آسیبهای ناشی از جنگ و نقض حقوق کودکان موضع خود را حفظ کنند.
او در این زمینه به اظهارنظرهایی اشاره کرد که مسئولیت حمله به مدرسه میناب را متوجه طرف دیگری دانسته بودند و افزود حتی درباره مسئولیت این حمله نیز روایتهای متفاوتی مطرح شده است.
بر اساس گزارش رویترز، کمیته حقیقتیاب مستقل سازمان ملل در شهریورماه اعلام کرد درباره حمله به مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب، دلایل معقولی برای مسئول دانستن نیروهای آمریکایی و وقوع یک حمله غیرقانونی وجود دارد. این هیأت همچنین اعلام کرد مدرسه یک هدف غیرنظامی مشخص بوده و شواهدی از استفاده نظامی از آن پیدا نکرده است. با این حال، یافتههای هیأت حقیقتیاب سازمان ملل ماهیت قضایی ندارد و به معنای صدور حکم دادگاه نیست.
تأکید بر نقش نویسندگان و هنرمندان
جهانگیریان که آثاری مانند «سایه هیولا» و «جنگ که تمام شد بیدارم کن» را در کارنامه دارد، میگوید نویسندگان و هنرمندان باید پرچمدار صلح و دفاع از حقوق کودکان در سراسر جهان باشند.
او با اشاره به تجربه جنگ ویتنام، نقش هنرمندان و نویسندگان در شکلدهی به افکار عمومی و مطالبه صلح را مورد تأکید قرار داد.
این نویسنده گفت هر کودکی که در هر نقطهای از جهان قربانی جنگ شود، در صورت بیتفاوتی افکار عمومی، بخشی از وجدان بشری را با خود از بین میبرد.
هشدار درباره عادیشدن کشتار کودکان
جهانگیریان همچنین نسبت به عادیشدن خشونت علیه کودکان در نتیجه تداوم جنگها هشدار داد و تأکید کرد سکوت جامعه جهانی در برابر چنین حوادثی میتواند زمینه را برای تکرار خشونت علیه غیرنظامیان فراهم کند.
به گفته او، دفاع از حقوق کودکان نباید به مرزهای جغرافیایی یا اختلافات سیاسی محدود شود و هنرمندان و نویسندگان باید فارغ از این اختلافات، از حق زندگی و امنیت کودکان در سراسر جهان دفاع کنند.
