برخورد ناخواسته «مهمان ناخوانده» با ماه؛ زبالههای فضایی اسپیسایکس به سطح ماه کوبیدند
رصد درخشش برخورد مرحله دوم موشک فالکون ۹ در شیلی؛ آیا مأموریتهای آینده در برنامهی «آرتمیس» با خطر برخورد زبالههای فضایی روبرو هستند؟
به گزارش ارغوان نیوز، در رویدادی که علم فلك را به تماشای یک برخورد پرسرعت واداشت، مرحله دوم موشک فالکون ۹ شرکت اسپیسایکس در بامداد ۱۵ مرداد ۱۴۰۵، پس از یک سال سرگردانی در مدار، با سرعتی بیش از ۸۶۰۰ کیلومتر بر ساعت به سطح ماه برخورد کرد. این برخورد که توسط رصدخانه پارانال در شیلی ثبت شده، فراتر از یک برخورد ساده، حامل پیامهای علمی و امنیتی مهمی برای آینده اکتشافات فضایی است.
ردی از گازهای سدیم و لیتیوم در ابر غبار برخورد
هرچند هیچ فضاپیمایی موفق به ثبت تصاویر نزدیک از لحظه برخورد نشد، اما تلسکوپهای قدرتمند رصدخانه جنوبی اروپا توانستند درخشش ناشی از این حادثه را ثبت کنند. اخترشناسان در تحلیل ابر غبار ایجاد شده، حضور گازهای سدیم و لیتیوم را شناسایی کردهاند. در حالی که سدیم احتمالاً از خاک ماه برخاسته، حضور لیتیوم نشاندهنده برخورد بقایای فلزی موشک با سطح ماه است. این یافتهها میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره ترکیب مواد سطح ماه در اختیار دانشمندان قرار دهد.
از سرگردانی مدار تا برخورد؛ نقش خورشید و جاذبه
طبق گزارشهای فنی، این قطعه چهار تنی که از زمان مأموریت فرودگر «فایرفلای ایرواسپیس» در دی ۱۴۰۳ در فضا رها شده بود، به دلیل ماهیت مأموریتهای ماه، امکان هدایت مجدد و تخلیه سوخت نداشت. اسپیسایکس اعلام کرده است که ترکیبی از فعالیتهای خورشیدی و نیروهای گرانشی، مسیر این زباله فضایی را به تدریج تغییر داده و آن را به سمت ماه سوق داده است.
هشدار برای مأموریتهای آینده؛ تهدید جدی برای پایگاههای ماه
اگرچه برخورد زبالههای فضایی با ماه حوادثی تکرارشونده نیست (مانند برخورد موشک چین در سال ۱۴۰۰)، اما با آغاز برنامههای بزرگ بینالمللی نظیر «آرتمیس» و تلاش برای ساخت پایگاههای دائمی روی ماه، این حوادث جنبهای بسیار جدی پیدا کردهاند. برخورد اشیاء با سرعتهای بسیار بالا میتواند تجهیزات حساس مأموریتها و زیرساختهای انسانی را در سطح ماه به شدت تهدید کند. اکنون نظر و همکاری ناسا و اسپیسایکس برای یافتن راهکارهایی جهت جلوگیری از تبدیل شدن ماه به «زبالهدان فضایی»، در کانون توجه قرار گرفته است.
