تسلط استراتژیک بر هرمز؛ ایران همچنان پیشتاز در تولید و صادرات حداکثری نفت
کارشناسان ارشد کشتیرانی جهان تأکید میکنند در حالی که ایران با تکیه بر گذرگاه استراتژیک هرمز به صادرات حداکثری نفت خود ادامه میدهد، رقبای منطقهای در تله پروژههای جایگزین گرفتار شدهاند و تا سال ۲۰۳۰ راهی جز وابستگی به این تنگه ندارند.

سرویس اقتصادی ارغوان نیوز – اندرو ویلسون، تحلیلگر ارشد شرکت معتبر کشتیرانی «بیآراس» (BRS)، در گفتوگویی با خبرگزاری فرانسه با اشاره به وضعیت بازار انرژی، جایگاه ایران را در صادرات نفت «بیبدیل» توصیف کرد.
به گفته ویلسون، ایران در حال حاضر موفق شده است صادرات نفت خود را به حدود ۱.۶۹ میلیون بشکه در روز برساند. این دستاورد در حالی محقق شده که تهران با بهرهگیری از تسلط کامل بر تنگه هرمز، به عنوان شاهراه اصلی انرژی جهان، توانسته است حجم حداکثری تولید خود را به مقصد بازارهای هدف، بهویژه چین، روانه کند.
تنگه هرمز؛ نبض تپنده انرژی جهان
اهمیت هرمز در معادلات جهانی، با اعداد و ارقام بهوضوح قابل درک است؛ این آبراه حیاتی روزانه پذیرای ۱۵ میلیون بشکه نفت خام است. آمارها نشان میدهد که در سال ۲۰۲۵، سهم این تنگه از تجارت جهانی نفت به ۳۴ درصد رسیده است. تحلیلگر ارشد «بیآراس» معتقد است که با توجه به این وابستگی جهانی، ایران در میانمدت و بلندمدت چالش ساختاری چندانی برای صادرات نفت نخواهد داشت.
بنبست رقبا در پروژههای جایگزین
در حالی که ایران بر مسیر صادراتی خود متمرکز است، تولیدکنندگان بزرگ منطقه که مجموع صادرات روزانه آنها به ۱۳.۲۶ میلیون بشکه میرسد، با چالش جدی «وابستگی به هرمز» دست و پنجه نرم میکنند. بر اساس گزارشها، زیرساختهای خط لوله فعلی این کشورها حداکثر توان انتقال ۷ میلیون بشکه را دارد که آن هم همواره تحتالشعاع مخاطرات امنیتی و فنی قرار دارد.
بررسیهای فنی نشان میدهد پروژههای توسعه خطوط لوله که با هدف کاهش وابستگی رقبا به تنگه هرمز طراحی شدهاند، مسیر پرپیچ و خمی پیش رو دارند و تا خوشبینانهترین حالت، حداقل تا سالهای ۲۰۳۰ یا ۲۰۳۱ به بهرهبرداری کامل نخواهند رسید.



