از «سودِ جنگ» تا «التماس برای کاهش قیمت»؛ استراتژیِ فرسایش یافتهی ترامپ در برابر غولهای نفتی آمریکا
در حالی که شرکتهای نفتی بزرگ آمریکا (مانند شورون و والرو) از حاشیه سودهای بیسابقه ناشی از تنشهای منطقهای و جنگ با ایران لذت میبرند، دونالد ترامپ با رویکردی متناقض، به مبارزه با خودِ این صنعت برخاسته است. رئیسجمهور آمریکا در تلاشی آشکار برای مهار تورم و نجاتِ محبوبیت سیاسی خود پیش از انتخابات میاندورهای، شرکتهای نفتی را به «کاهش فوری قیمتها» تحت فشار قرار داده است؛ اقدامی که اقتصاددانان آن را تلاشی بیهوده برای ایستادن در برابر چرخهی بازار توصیف میکنند.
گروه اقتصاد ارغوان نیوز – تقابل میان «ارادهی سیاسی کاخ سفید» و «سودآوریِ شرکتهای انرژی» به مرحلهی بحرانی رسیده است. دونالد ترامپ که تا چند روز پیش از مزایای اقتصادیِ تنشهای ژئوپلیتیک سخن میگفت، اکنون در تلاشی ناامیدانه، شرکتهای نفتی را به کاهش قیمت سوخت برای مصرفکنندگان آمریکایی فراخوانده است.
تنش در «تروث سوشال»؛ حمله به مدیرعامل شورون
ترامپ در جدیدترین واکنش تند خود در شبکه «تروث سوشال»، مستقیماً مایک ویرث، مدیرعامل شرکت شورون را هدف حملات خود قرار داد. وی با اتهامِ نادیده گرفتنِ حمایتهای دولتی، از شرکتهای نفتی خواست که با توجه به بهرهمندی از سیاستهای دولت، «فوراً» قیمت بنزین را کاهش دهند. این در حالی است که شرکت شورون تاکنون در برابر این فشارِ سیاسی، سکوت اختیار کرده است.
سودهای میلیاردی در سایهی جنگ؛ واقعیتِ تلخِ بازار
در حالی که ترامپ بر کاهش قیمتها اصرار دارد، گزارشهای مالی شرکتهای بزرگ نفتی، تصویری کاملاً متفاوت از واقعیت را ترسیم میکنند. دادههای مالی نشان میدهد که شرکتهایی نظیر اکسون موبیل، شورون، والرو و ماراتون پترولیوم، از افزایش قیمت نفت خام و حاشیه سودهای پالایشگاهی ناشی از جنگ (از فوریه سال گذشته) بینهایت سود بردهاند:
- شرکت والرو: بالاترین سود فصلی خود را از زمان بحران انرژی سال ۲۰۲۲ ثبت کرده است.
- شرکت شورون: به بهترین نتایج فصلی خود در شش سال اخیر دست یافته است.
تورم؛ کابوسِ ترامپ و رنجِ خانوادههای آمریکایی
دلیلِ اصلیِ این فشارها، فرار از بحرانِ هزینههای زندگی است. با رسیدن نرخ تورم به ۴.۲ درصد در ماه مه و افزایش ۳۰ درصدی قیمت بنزین نسبت به زمان آغاز جنگ، فشار بر طبقه متوسط آمریکا به نقطه انفجار رسیده است. برآورد دانشگاه براون نشان میدهد که هر خانواده آمریکایی ماهانه بهطور متوسط ۵۰۰ دلار بیشتر برای سوخت میپردازد. این افزایش هزینه، با اثر دومینویی خود، به بخش کشاورزی نیز سرایت کرده و قیمت مواد غذایی را نیز تحت تأثیر قرار داده است.
مداخلۀ دولتی یا ویرانیِ بازار؟
تحلیلگران ارغوان نیوز معتقدند مداخلاتِ ترامپ در قیمتگذاری (مشابه آنچه پیشتر برای والمارت انجام داد)، یک حرکت «غیراقتصادی» و فاصله گرفتن از اصول بازار است. در حالی که ۶۷ درصد از رأیدهندگان آمریکایی از مدیریت دولت در قبال تورم ناراضی هستند، سیاستهای فعلی ترامپ—از جمله جنگ با ایران و تعرفههای گمرکی—به چشمِ دموکراتها و بسیاری از اقتصاددانان، خود عاملِ اصلیِ دامن زدن به این موجِ تورمی است.
جمعبندی تحلیلی:
ترامپ در دام یک «تناقض استراتژیک» گرفتار شده است: او از یک سو از قدرت نظامی و تأثیرات ژئوپلیتیک برای اهداف سیاسی استفاده میکند، اما از سوی دیگر، پیامد مستقیم این اقدامات (تورم و افزایش قیمت انرژی) را با دستوراتِ ساده و غیرکاربردی به شرکتهای نفتی میخواهد مهار کند. این رویکرد، بیش از آنکه راهگشا باشد، میتواند با مختل کردن سازوکارهای بازار، ریسکهای سرمایهگذاری بلندمدت را در صنعت انرژی آمریکا افزایش دهد.
