تحلیل نیویورکتایمز: آمریکا باید با واقعیتِ کنترل ایران بر تنگه هرمز کنار بیاید
کارشناسان آمریکایی معتقدند دریافت عوارض ترانزیت توسط ایران، کمخطرترین گزینه برای جلوگیری از بحران جهانی انرژی و اجتناب از جنگ است.
به گزارش ارغوان نیوز، روزنامه آمریکایی «نیویورک تایمز» در یادداشتی تحلیلی، خواستههای دولت ترامپ در خصوص تغییر وضعیت حقوقی و امنیتی تنگه هرمز را «غیرواقعبینانه» خواند و تأکید کرد که واشینگتن باید با واقعیتِ قدرت کنترل ایران بر این مسیر حیاتی انرژی، روبرو شود.
شکست رویاهای سیاسی در برابر واقعیتهای میدانی
«رزماری کِلانیک»، مدیر برنامه خاورمیانه در اندیشکده «اولویتهای دفاعی»، در این یادداشت با اشاره به تلاشهای دونالد ترامپ برای تبدیل تنگه هرمز به یک قلمرو بینالمللی یا تحت کنترل آمریکا، نوشت: «ترامپ باید با واقعیت روبهرو شود؛ هیچیک از این خواستهها محقق نخواهد شد. در حال حاضر، بازگشایی تنگه حتی با پذیرش پرداخت عوارض ترانزیت به ایران، برای آمریکا یک شکست سیاسی محس𝙩، اما در مقایسه با گزینههای دیگر، کمخطرترین مسیر است.»
قدرت بازدارندگی ایران؛ تهدید ارزان و غیرقابل شکست
این تحلیلگر آمریکایی با بررسی توانمندیهای نظامی ایران، معتقد است که ماهیت جغرافیایی تنگه هرمز، برتری استراتژیک خیرهکنندهای به تهران داده است. وی در این باره توضیح داد:
- ساختار جغرافیایی: خط ساحلی ناهموار در شمال تنگه، پناهگاهی بینقص برای موشکهای نقطهزن، پهپادها و قایقهای تهاجمی ایران فراهم کرده است.
- هزینه پایین و تولید نامحدود: ایران قادر است این تجهیزات را با هزینهای بسیار اندک و بهصورت نامحدود تولید کند، که این امر حملات احتمالی را به یک «خطر فراگیر» تبدیل میکند که حتی با توافقات دیپلماتیک نیز بهراحتی از بین نمیرود.
- سرکوب ترافیک بدون درگیری مستقیم: کلانیک معتقد است ایران حتی بدون نیاز به حمله مستقیم به کشتیها، تنها با ایجاد فضای ناامنی، توانسته است شرکتهای کشتیرانی را از عبور در این مسیر منصرف کند.
پیامدهای اقتصادی جنگ و بحران عرضه نفت
یادداشت نیویورکتایمز با نگاهی به آمارهای پس از درگیریها، نشان میدهد که تأثیر عملیاتهای نظامی بر تردد نفت در تنگه هرمز بسیار گسترده بوده است. طبق این گزارش، حجم عبور نفت از تنگه هرمز از ۲۰ میلیون بشکه در روز پیش از درگیریها، به تنها ۵ میلیون بشکه کاهش یافته است.
نویسنده مقاله هشدار میدهد که ادامه عملیات نظامی طولانیمدت توسط آمریکا برای بازگشایی اجباری تنگه، علاوه بر ریسک بالای تلفات جانی، هزینههای گزافی را بر مالیاتدهندگان آمریکایی تحمیل خواهد کرد. وی در نهایت نتیجهگیری کرد که با توجه به کسری عرضه ۱۴ میلیون بشکهای نفت در روز در اوج بحران، پرداخت عوارض ترانزیت به ایران، برای اقتصاد جهانی و امنیت انرژی آمریکا، «معاملهای بهصرفهتر» از نیمهبسته ماندن طولانیمدت این مسیر حیاتی است.
