— در ظاهر، بازارهای مالی جهان آرام به نظر میرسند. شاخصهای سهام بهترین عملکرد هفتگی خود را در سال جاری ثبت کردهاند، نوسانات کاهش یافته و دادههای تورمی تا حدی به سرمایهگذاران اطمینان خاطر دادهاند. اما در زیر این آرامش ظاهری، دورهای از گذار و عدم قطعیت در حال شکلگیری است.
این دوره، دوره ثبات نیست؛ بلکه مکثی میان دو چرخه اقتصادی است.
در ایالات متحده، بازارها پس از جهشی که به واسطه کاهش فشارهای تورمی و تداوم قدرت مصرفکنندگان شکل گرفت، هفته را در شرایطی نسبتاً باثبات آغاز کردند. قراردادهای آتی سهام در روز دوشنبه تقریباً بدون تغییر باقی ماندند؛ موضوعی که نشان میدهد سرمایهگذاران اکنون در انتظار نشانههای روشنتر، بهویژه از سوی بانکهای مرکزی هستند.
تمرکز بازارها اکنون بهطور کامل بر سیاست پولی معطوف شده است. مقامهای بانک مرکزی آمریکا بیش از گذشته از احتمال کاهش نرخ بهره سخن میگویند و بازارها احتمال آغاز این روند را از ماه سپتامبر در محاسبات خود لحاظ کردهاند.
با این حال، این شرایط شباهتی به دورههایی ندارد که معمولاً پیش از یک بهبود اقتصادی روشن و فراگیر مشاهده میشود.
در عوض، آنچه در حال شکلگیری است، تصویری چندپارهتر از اقتصاد جهانی است.
در آسیا، بازارها با احتیاط خوشبین باقی ماندهاند؛ روندی که از تضعیف دلار آمریکا و افزایش تمایل به پذیرش ریسک حمایت شده است. اما توجه اصلی همچنان به چین معطوف است؛ جایی که سیاستگذاران با فشار فزایندهای برای تحریک اقتصادی مواجه هستند که نشانههای کندی رشد را بروز داده است.
نشانههای شرکتی نیز این ناهمگونی را تأیید میکنند. شرکتهای چندملیتی بهتدریج از کاهش تقاضا در بازارهای مهمی مانند چین خبر میدهند؛ جایی که ضعف مصرفکنندگان بر عملکرد برندهای جهانی تأثیر گذاشته و انتظارات رشد را تغییر داده است.
همزمان، سرمایهگذاران بیش از گذشته به داراییهای سنتی امن روی آوردهاند. قیمت طلا در نزدیکی بالاترین سطوح تاریخی خود باقی مانده است؛ موضوعی که بازتابدهنده تداوم تنشهای ژئوپولیتیکی و ابهام درباره مسیر رشد اقتصاد جهانی است.
حتی تحولات در بخشهای مختلف اقتصادی نیز همین تناقض را نشان میدهند. در هند، یکی از سریعترین اقتصادهای بزرگ جهان از نظر رشد، بازار سهام با وجود افزایش ارزش سهام شرکتهای انرژی و فلزات، شتاب قابل توجهی نداشت؛ زیرا سرمایهگذاران به دلیل نگرانی از ارزشگذاریهای بالا، بخشی از سودهای خود را شناسایی کردند.
مجموع این نشانهها حاکی از آن است که اقتصاد جهانی نه با سرعت در حال کند شدن است و نه با قاطعیت در حال شتاب گرفتن.
بلکه در حال تطبیق یافتن، آن هم به شکلی نامتوازن، با مجموعهای جدید از شرایط اقتصادی است.
برای کسبوکارها، این وضعیت محیطی دشوار ایجاد میکند. تقاضا همچنان وجود دارد، اما یکنواخت نیست. شرایط تأمین مالی احتمالاً آسانتر خواهد شد، اما نه با سرعتی زیاد. و ریسکهای ژئوپولیتیکی همچنان بر همه چیز، از قیمت کالاهای پایه گرفته تا زنجیرههای تأمین، تأثیر میگذارند.
برای سیاستگذاران، اهمیت موضوع حتی بیشتر است. اگر نرخهای بهره خیلی سریع کاهش یابند، خطر بازگشت تورم وجود دارد. اگر کاهش نرخها بیش از حد به تأخیر بیفتد، رشد اقتصادی ممکن است متوقف شود.
از منظر لندن، الگوی کلی روشن است: اقتصاد جهانی دیگر بهصورت هماهنگ حرکت نمیکند.
چرخه بهبود هماهنگ پس از همهگیری جای خود را به واگرایی داده است؛ واگرایی میان مناطق مختلف جهان، بخشهای اقتصادی و حتی طبقات مختلف داراییها.
این موضوع اهمیت زیادی دارد؛ زیرا نحوه برنامهریزی و سرمایهگذاری شرکتها را تغییر میدهد.
در جهانی هماهنگ، راهبردهای رشد ساده هستند: هنگام افزایش تقاضا گسترش پیدا کن و هنگام کاهش تقاضا عقبنشینی کن.
اما در نظامی چندپاره، شرکتها ناچارند چندین چرخه را بهطور همزمان مدیریت کنند؛ تقاضای قوی در یک منطقه، ضعف در منطقهای دیگر، شرایط مالی سختگیرانه در یک بازار و سیاستهای تسهیلکننده در بازاری دیگر.
این پیچیدگی اکنون به مهمترین ویژگی اقتصاد جهانی تبدیل شده است.
و اگرچه بازارها امروز آرام به نظر میرسند، این آرامش بیش از آنکه نشانه اطمینان باشد، بازتابی از انتظار و عدم قطعیت است.
آرامش امروز بازارها، آرامش ناشی از وضوح نیست؛ آرامش ناشی از تردید است.
