— برای بسیاری از ایرانیانی که به دنبال کار یا ادامه مسیر حرفهای خود در خارج از کشور هستند، پرسش اصلی دیگر این نیست که آیا مهاجرت کنند یا نه، بلکه این است که مقصد بعدی آنها کجاست.
در میان گزینههای موجود، امارات متحده عربی و بریتانیا همچنان دو مقصد اصلی به شمار میروند. هر دو کشور فرصتهای بینالمللی قابل توجهی ارائه میکنند، اما مسیر دریافت ویزای کار در هر یک تفاوتهای اساسی دارد.
در گفتوگو با ایرانیان ساکن دبی طی روزهای اخیر، یک نکته بارها تکرار شد:
بیشتر افراد مقصد خود را بر اساس سهولت ورود به بازار کار انتخاب میکنند.
امارات؛ ورود سریع و فرآیند مبتنی بر کارفرما
در امارات، فرآیند دریافت ویزای کار از نظر تئوری ساده است.
ابتدا باید پیشنهاد شغلی داشته باشید؛ پس از آن تقریباً همه مراحل توسط کارفرما انجام میشود.
زمانی که یک شرکت به شما پیشنهاد کار میدهد، برای دریافت مجوز کار و اقامت از طرف شما اقدام میکند. این فرآیند معمولاً شامل مجوز ورود، معاینات پزشکی و ثبتنام برای دریافت کارت هویتی امارات است.
بخش عمده مراحل از طریق سامانههای دولتی انجام میشود و مسئولیت اصلی آن بر عهده کارفرما است.
به همین دلیل، روند استخدام و دریافت اقامت در امارات معمولاً نسبت به بسیاری از کشورهای دیگر سریعتر انجام میشود.
مهدی پاسنده، مهندس مکانیک ایرانی شاغل در دبی، میگوید:
« من شخصاً با حجم زیادی از مدارک و کاغذبازی روبهرو نشدم. بعد از امضای قرارداد، شرکت تقریباً همه کارها را انجام داد. فقط لازم بود برای آزمایش پزشکی و دریافت کارت هویتی مراجعه کنم.»
همین ویژگی باعث شده امارات برای بسیاری از متخصصان ایرانی به نخستین مقصد کاری تبدیل شود.
فرآیند ورود سریعتر است، انعطاف بیشتری وجود دارد و موانع اداری کمتر هستند.
بریتانیا؛ ساختارمند اما پیچیدهتر
سیستم بریتانیا رسمیتر و چندمرحلهایتر است.
اصلیترین مسیر ورود به بازار کار این کشور از طریق ویزای نیروی کار ماهر انجام میشود.
برای واجد شرایط بودن، ابتدا باید از یک کارفرمای مورد تأیید دولت بریتانیا پیشنهاد شغلی دریافت کنید؛ کارفرمایی که مجوز رسمی حمایت از نیروهای خارجی را داشته باشد.
پس از استخدام، کارفرما گواهی حمایت شغلی صادر میکند که یکی از مدارک اصلی درخواست ویزا است.
متقاضیان همچنین باید شرایط مربوط به حداقل حقوق، سطح زبان انگلیسی و مدارک مورد نیاز از جمله گذرنامه، اطلاعات شغلی و مدارک مالی را ارائه دهند.
درخواستها بهصورت اینترنتی ثبت میشوند و معمولاً پس از انجام مراحل ثبت اطلاعات بیومتریک، تصمیم نهایی ظرف چند هفته صادر میشود.
برای بسیاری از ایرانیان، چالش اصلی خود فرآیند ویزا نیست.
چالش اصلی پیدا کردن کارفرمایی است که حاضر باشد از متقاضی حمایت کند.
احمد اسکندر، فارغالتحصیل ایرانی شاغل در بخش مالی لندن، میگوید:
« مراحل ویزا کاملاً مشخص است. بخش دشوار ماجرا پیدا کردن شرکتی است که حاضر باشد برای شما حمایت شغلی ارائه کند. این قسمت زمان زیادی میبرد.»
دو سیستم متفاوت، دو واقعیت متفاوت
تفاوت اصلی میان امارات و بریتانیا در ساختار بازار کار آنها نهفته است.
در امارات، اقتصاد به نیروی کار خارجی وابسته است و شرکتها برای تأمین نیازهای خود به سرعت نیرو جذب میکنند.
در بریتانیا، ورود نیروهای خارجی از طریق مجموعهای از الزامات مربوط به مهارت، حقوق و حمایت شغلی کنترل میشود.
در نتیجه، امارات در کوتاهمدت دسترسی آسانتری فراهم میکند.
بریتانیا انتخابی گزینشیتر است، اما در بسیاری از موارد فرصتهای بلندمدت قویتری برای پیشرفت حرفهای ارائه میدهد.
بسیاری از ایرانیان دیگر تنها یک کشور را انتخاب نمیکنند
روندی که امروز بیش از گذشته مشاهده میشود، استفاده از هر دو کشور در مراحل مختلف مسیر شغلی است.
برخی افراد ابتدا وارد بازار کار امارات میشوند، تجربه بینالمللی کسب میکنند و سپس با سابقه قویتر برای فرصتهای شغلی در بریتانیا اقدام میکنند.
برخی دیگر نیز بسته به شرایط اقتصادی و حرفهای میان این دو کشور جابهجا میشوند.
برای شهروندان ایرانی در سال ۲۰۲۴، دریافت ویزای کار صرفاً یک فرآیند حقوقی یا اداری نیست.
این یک تصمیم راهبردی است.
امارات سرعت و دسترسی فراهم میکند.
بریتانیا ساختار و فرصتهای بلندمدت ارائه میدهد.
و بهطور فزاینده، موفقترین مسیر نه انتخاب یکی از این دو، بلکه درک این موضوع است که هر کدام در چه مرحلهای از زندگی حرفهای میتوانند بیشترین ارزش را ایجاد کنند.
